Indien u op de onderlijnde tekst klikt kunt u het bewuste artikel downloaden!

Interne geneeskunde
In de kliniek zijn twee dierenarts-specialisten op het gebied van de Interne geneeskunde werkzaam: Dr. P.J.J. Mandigers & Drs. M.M.J.M. Zandvliet

Dr. Paul Mandigers is in Utrecht afgestudeerd (1992) en heeft daar zijn specialisatie afgerond (1996). Hij promoveerde aan de Faculteit Diergeneeskunde op het proefschrift "Insights in the pathogenesis of Dobermann hepatitis" (2005). Hij is europees specialist en auteur van diverse artikelen en heeft een aantal boeken in voorbereiding waaronder een over epilepsie. Klik hier voor een overzicht van zijn publicaties. Naast patientenzorg en een stukje onderzoek probeert hij ook actief voorlichting te geven om te komen tot een gezondere honden en katten populatie. Een voorbeeld hiervan is de bijdrage aan het TV programma "Een goede wereld", het geven van lezingen op (inter)nationale congressen, het meewerken aan artikelen voor de lekenpers danwel radiouitzendingen. Hij publiceert zowel in wetenschappelijke als niet-wetenschappelijke tijdschriften. Voor het downloaden van de literatuurlijst over syringomyelie (artikel in de hondenwereld kunt u hier klikken)

Zijn specialiteit is uiteraard de interne geneeskunde maar hij is naast internist ook een geregistreerd specialist in de veterinaire neurologie. HIj is binnen de kliniek hoofd verantwoordelijke voor de interne geneeskunde en is bestuursvoorzitter van de kliniek en van de stichting. Hij is verantwoordelijk voor de externe contacten en PR. Zijn belangrijkste activiteiten buiten de kliniek betreft een vijftal studies en het begeleiden van onderzoek. Hij is actief als oud-voorzitter van het Europese congres van het European College of Veterinary Internal Medicine-CA. Daarnaast is hij deeltijd bij de faculteit der diergeneeskunde werkzaam. Hij is getrouwd en heeft twee zonen. Zijn grootste hobby is wandelen (NL, BE, GB, FR, Santiago etc)

Paul Mandigers

Maurice Zandvliet is in mei 2000 afgestudeerd als dierenarts aan de Faculteit Diergeneeskunde in Utrecht, en is aansluitend gestart met de opleiding tot specialist Interne Geneeskunde voor Gezelschapsdieren. Recent heeft Maurice zijn Europese examen Interne Geneeskunde behaald en is nu diplomate ECVIM-CA.

Hij is parttime werkzaam aan de Faculteit Diergeneeskunde als junior docent-dierenarts-onderzoeker en part-time werkzaam bij het VSC “de Wagenrenk” (vanaf 2005) waar hij zich exclusief bezig houdt met de Interne Geneeskunde.

Hoewel de Interne geneeskunde van hond en kat in de volle breedte uitgeoefend wordt, hebben de hematologie, gastro-enterologie en aandoeningen van het respiratiestelsel een bijzondere interesse. Om zich, met name deze twee laatste gebieden, verder te kunnen ontwikkelen, zijn aanvullende cursussen en stages in de VS gevolgd. In het kader hiervan is bijvoorbeeld aan de Universiteit van Colorado (onder supervisie van dr D. Twedt) een aanvullende opleiding gevolgd in de mogelijkheden en toepassingen van de (diagnostische) laparoscopie en thoracoscopie.

In 2004 is een start gemaakt met een promotieonderzoek welke als achterliggend doel heeft de ontwikkeling van chemotherapie-resistentie (het ongevoelig worden van tumorcellen voor cytostatica) bij de hond met maligne lymfoom te karakteriseren

 

De interne geneeskunde is de discipline die zich bezighoudt met ziekten van de interne organen.
Er wordt een onderscheid gemaakt in cardiologie (hartziekten), nefrologie (nierziekten), endocrinologie (hormonale stoornissen), neurologie (zenuwziekten), gastro-enterologie (maagdarmziekten), pulmonologie (longziekten), hepatologie (leverziekten) en oncologie (tumorziekten).
De discipline houdt zich bezig met de diagnostiek en behandeling van ziekten binnen deze groep.

Voorbeelden:
Een hond met chronische dunne-darmdiarree: de patient wordt middels een vraaggesprek "opgewerkt". Soms blijkt er dan sprake te zijn van een voedselallergie of moet er juist aanvullend ontlastingsonderzoek gedaan worden. Niet zelden wordt besloten tot een onderzoek waarbij met behulp van een flexibele slang (gastroduodenoscoop) met daarin een camera in maag en darmen gekeken kan worden. Via deze techniek kunnen soms vreemde voorwerpen verwijderd worden of kleine stukjes weefsel voor onderzoek weggenomen worden.
Een kat met suikerziekte waarbij door middel van herhaalde bloedafnames gekeken wordt hoeveel insuline de kat exact moet hebben.
Een hond met een hartspierziekte waarbij met behulp van een elektrocardiogram (ECG, elektrisch hartfilmpje), een bloeddrukmeting en een echo van het hart eerst de diagnose gesteld wordt en daarna gestart wordt met een medicinale behandeling.
Een hond met epilepsie en dementie waarbij de vraag bestaat of het echt wel epilepsie is en of het mogelijk erfelijk is. Paul Mandigers is bezig met een aantal lopende onderzoeken op het gebied van onder meer syringomyelie en stofwisselingsziekten met als resultaat abnormaal gedrag of epileptiforme aanvallen.

Samenwerking
Binnen de interne geneeskunde wordt intensief samengewerkt met drie andere belangrijke disciplines: radiologie, chirurgie en oncologie. Op basis van het eerste onderzoek van de internist wordt zo gericht mogelijk gekozen voor de beste vorm van diagnostiek. Soms zijn dit röntgenfoto’s of een echo. Een voorbeeld hiervan is een hond met een buik vol met vocht. Als op basis van het klinisch onderzoek blijkt dat dit komt door een overvulling van het hartezakje dan maakt de internist eerst een elektrocardiogram, daarna de radioloog een echo en als op basis van deze gegevens blijkt dat het uitsluitend een overvulling is van het hartezakje kan de internist dit zakje bijvoorbeeld leeg zuigen. Mocht de vochtophoping het gevolg zijn van een tumortje, en is deze verwijderbaar, dan vindt dit plaats door de chirurg. Het voordeel van een dergelijke verdeling in een specialisten kliniek als de Wagenrenk is dat de patiënt optimaal profiteert van de specifieke kennis en ervaring van de radioloog, internist, oncoloog en/of chirurg.

Tijdens de gastroduodenoscopie kan de internist en assistent het beeld in de maag of darm op de monitor zien